شكلات صدف
نقل مي كرد؛ آن سال براي مأموريت به كشور چين رفته بودم موقع برگشت هر قدر فكر كردم براي سوغاتي چه چيزي بخرم كه محصول خاص چين بوده و در ايران ناياب باشد، چيزي به ذهنم نرسيد
در فرودگاه شهر “كيندائو” كه قدم مي زدم چشمم به يك بسته ي خيلي شيك افتاد كه روي آن به انگليسي نوشته بود؛ “شكلات صدف”
با خودم گفتم؛ اين بهترين سوغاتي است و گمان نمي كنم در ايران وجود داشته باشد
دوبسته به مبلغ 70 دلار خريدم در ايران آن را با خوشحالي تقديم خانواده كردم آنها وقتي يكي از شكلات خوردند، از فرط بدمزگي آن را كنار گذاشتند
خودم هم كه امتحان كردم به همان نتيجه رسيدم
عاقبت همه ي شكلاتها رو ميهمان سطل زباله كرديم
